کلودیا، مادری تنها و پرستار مدرسه، به پیوستن به ارتباطی عاطفی فرصت می‌دهد. شانسِ قهرمان شدنِ او زمانی شکوفا می‌شود که کودکی در جامعه‌ی او – امیلی وینتر – گم می‌شود. کلودیا در پرونده‌ درگیر می‌شود و تمایلِ او به کشف حقیقت به شدت وسواسی می‌شود، نه تنها درباره‌ی آنچه برای امیلی اتفاق افتاد، بلکه درباره خانواده‌ی وینتر در کانون پرونده — پدر اندوهگینِ امیلی، اوون؛ مادر سردِ او، سابین، و برادر یازده یا دوازده ساله‌اش.