آنا و ماریانو پس از سال‌ها بی‌خبری از یکدیگر، به طور اتفاقی همدیگر را ملاقات می‌کنند. آن‌ها در حالی که سفر کوتاهی با وسایل حمل و نقل عمومی دارند، لحظاتی را که با هم گذرانده‌اند به یاد می‌آورند. هر دوی آن‌ها بارها این موقعیت را در رؤیاهای خود دیده‌اند و این ملاقات آکنده است از جملات ناتمام، کلماتی که در هوا معلق مانده‌اند و حرکت‌هایی که به پایان نرسیده‌اند. عشق، رها کردن نیز هست.