افراد در تظاهرات هنگ کنگ و تایوان برای ابراز مواضع سیاسی خود رنگ‌های زنده‌ای می‌پوشند. این اثر هنری دیجیتال بررسی می‌کند که چگونه رنگ، به‌ویژه تن پوست، در رسانه‌ها و طراحی به‌طور ایدئولوژیک ساخته می‌شود. از طریق نمونه‌برداری، اشکالات و لایه‌های انتقادی، این اثر به خنثی بودن ظاهری استانداردهای رنگی شک می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه سیستم‌های بصری تعصبات نژادی و فرهنگی را رمزگذاری می‌کنند. با ترکیب نظریه و زیبایی‌شناسی تجربی، این اثر بینندگان را دعوت می‌کند تا دوباره به این فکر کنند که هویت و قدرت چگونه از طریق زبان رنگ عمل می‌کنند.