مارتین، فرزند قرن بیست و یکم، از طریق تلسکوپش دکتر فونز را کشف می کند، مخترع فرمولی برای پیر شدن دوباره و حسادت دکتر موبیوس که می‌خواهد جوانی را دوباره به دست آورد. مارتین به دیدار فونز پیر می رود، اما در عوض با پابلُو دوازده ساله روبه رو می شود که در خانه اش پناه می دهد بدون اینکه به والدینش بگوید چه می گذرد. پابلُو معلم زیست شناسی را به پسری با استفاده از پستانک تبدیل می کند و گروهی از سالخوردگان را به کودکان. مارتین رویای جهانی از تنها کودکان را در سر می پروراند، اما دکتر موبیوس فرمول را می دزدد، بی آنکه بداند اثرات آن غیرقابل پیش بینی است.