جشنواره موسیقی نمادی از صلح آزادی و عشق ابدی به کابوسی هراس انگیز از ترس تبدیل می‌شود. بازماندگان که با مرگ و آسیب روانی نشانه‌گذاری شده‌اند رویداد را از دیدگاه خود بازسازی می‌کنند و بی‌گناهی از دست رفته و زیبایی نسل جوان را به تصویر می‌کشند که برای همیشه از رویدادهای تراژیک سال هفتاد و هفت خراش خورده‌اند. این یک نگاه هراسانه از چشم‌های افرادی است که در حمله بی‌رحمانه هفتم اکتبر در جشنواره موسیقی نووا تحمل کردند.