وقتی گروهی از راهزنان آشوبی در پاریس به پا می کند و پلیس را تحقیر می نماید، وزیر کشور خواهان رهبری تازه ای برای کارآگاهی است: آلیا از مارسی با خلقی سرسخت و غیرقابل مدیریت است و هوگو پاریسی با نمره کامل و دقیق است. به طور خلاصه، آنها هر دو دلیل دارند که از یکدیگر متنفر باشند. اتحاد اجباری برای بهتر یا بدتر، یا شاید به چیزی تازه تبدیل شود؟