بخشی از بیلان پرپرما نمایشی پرفورمانتو هفتگی، نواختن کمان های هارپ و لاوای مذنبی را به تصویر می کشد، به طور خاص در رویای تکراری دوستی که در آن رشته های هارپ توخالی و لاوا لزج همزمان در فضا حضور دارند و حس ترس فراگیر را ایجاد می کنند. هدف این اثر احضار آرام تصاویر رویاگونه «فوق واقع گرایانه» است تا بیننده را به احساس پیوستگی بی پایان و اضطراب همراه با شخصیت های روی پرده نزدیکتر کند