در یک صحنه به‌خوبی تزئین‌شده، ترانه‌سرای عنوان به احترام خم می‌شود. سپس چند کارت را از هوا بیرون می‌آورد و روی زمین مرتب می‌کند. سپس با برداشتن یک بانجو، خود را به هفت ترانه‌سرای مختلف تبدیل می‌کند که هر کدام ساز متفاوتی می‌نوازند. لحظه‌ای بعد، همه ناپدید می‌شوند و ما تنها با ترانه‌سرایی که در ابتدای فیلم معرفی شد، باقی می‌مانیم. او در یک انفجار دود ناپدید می‌شود و یک فن بزرگ ظاهر و باز می‌شود. بر روی آن تصویری از یک برج قلعه با یک دوشیزه در آن و ترانه‌سرا در خارج از پنجره برج در حال صحبت با او به نمایش درمی‌آید. تصویر محو می‌شود و ترانه‌سرا خم می‌شود و بدین ترتیب اجرای خود را به پایان می‌رساند.