پنج سال پس از جنگ فالکلند بین بریتانیا و آرژانتین، بسیاری از واقعیت‌ها همچنان در پیچ‌و‌خم‌های اداری گرفتار بودند. بسیاری از چهره‌های کلیدی خاموش مانده بودند. هیچ‌کس به آرژانتین نرفته بود تا طرف مقابل را بازگو کند. برای اکثر مردم بریتانیا، جنگ فصل دیگری افتخار‌آمیز از تاریخ بود. با پرچم‌های بلند و گروه‌های موسیقی، نیروهای بریتانیایی به دریا زدند تا مهاجمان را عقب برانند. احساسات میهن‌پرستانه برانگیخته شد وقتی که به پیروزی بازگشتند. نمایندگان دولت سعی در جلوگیری از پخش فیلم داشتند، اما تلفن‌های تلویزیون یورکشایر از پیام‌های پشتیبانی همسران و مادران کسانی که در درگیری جان باختند، پر بود. فیلمی که به عنوان «مستندی برای پایان همه مستندها درباره جنگ فالکلندز» در مطبوعات بریتانیا توصیف شد، همچنین به عنوان «شعر بیش از جدل — سرود علیه جنگ» توصیف شد.