در تاریخ 9 اکتبر 1963، در ساعت 10:39 شب، 260 میلیون متر مکعب سنگ از کوه توک به دریاچه مصنوعی تشکیل شده توسط سد وژونت، بلندترین سد جهان، سقوط کرد. این زمین‌لغزش موجی به ارتفاع 250 متر ایجاد کرد و 50 میلیون متر مکعب آب تمام شهرهای پایین‌دست را به طور کامل ویران کرد و بیش از 2000 نفر را کشت. سد وژونت (263 متر) که توسط مهندس سمینزا طراحی شده بود، قرار بود برق تمام خانه‌های کشور را تأمین کند. تینا مرلین، خبرنگار 'L'Unitá'، سال‌ها تلاش کرد تا خطر ساخت سد نزدیک کوه توک و به‌ویژه تمام سهل‌انگاری‌های سیاستمداران و کارگران فاسد مسئول ساخت سد را افشا کند. آنها به جای شنیدن تحلیل‌های هشداردهنده پسر جوان مهندس سمینزا، به زمین‌شناس قدیمی دال پیاز اعتماد کردند. هیچ‌کس به نظر نمی‌رسید که خطر بالای این وضعیت را تا آن شب مرگبار اکتبر درک کند.