هنرمند برجسته و نویسنده واکال مشهور است به خاطر رمان خونینش عمومی شناخته می شود این دفاع از ادبیات pulp قرن نوزدهم جذابیت فضایی سورئالیستی برخورد با فیلم صامت را دنبال می کند و تا حضور صدای صوتی در سینما ادامه می یابد این سفر به تاریخ سینما را تا امروز پیش می برد با استفاده از تکنیک هایی مانند فیلم رنگی این کمدی انتقادی با طرحی روشن همراه می شود و داستان نویسنده را تفسیر می کند و دراماتیک به شخصیت های فراگور و استاد تقسیم می شود واقعیت نیز به داستان راه می یابد و در نتیجه تنها پایان خوش کار استاد نامیده می شود