فلورستان می سی سی پی، یک دادستان عمومی به حرفه، به دیدن خانمی به نام آناستازیا می‌رود و در حین نوشیدن قهوه با او، او را به خاطر مسموم کردن شوهرش محکوم می‌کند. در عین حال، از او خواستگاری می‌کند، زیرا او نیز همسرش را با سم کشته است؛ این ازدواج قرار است "کفاره" دو مسموم‌کننده باشد. چهار تجسم نمادین در این کمدی عبارتند از: عدالت مطلق و بی‌عشق به شکل دادستان می سی سی پی، برابری کامل که توسط انقلابی جهانی سنت-کلود نمایندگی می‌شود، عشق مسیحی که در دکتر الکلی و بدبخت استوایی کنت اوبلوه-زابرنسه تجسم یافته است، و در نهایت "فراو وِلت" از نمایشنامه‌های قدیمی – آناستازیا، که به همه علاقه‌مند است و به همه خیانت می‌کند، جز لحظه‌ای عشق نمی‌ورزد و با دروغی که بر لب دارد می‌میرد.