مدحی به لری هارت (1895-1943) که از دیدگاه خیالی شریک آهنگ‌سازش، ریچارد راجرز (1902-1979) روایت می‌شود: از اولین ملاقاتشان، از سال‌های سخت و موفقیت‌هایشان در برادوی، لندن و هالیوود. ما میوه‌های همکاری هارت و راجرز را می‌بینیم - شماره‌های elaborately staged از نمایش‌هایشان، بازدید شخصیت‌ها از کلوپ‌های شبانه و اجراهای خودجوش در مهمانی‌ها. همچنین رویکرد پراکنده لری به زندگی، عشق ناموفقش با پگی مک‌نیل، ناراحتی‌اش و جلب موفق ریچارد به دوروتی فاینر را مشاهده می‌کنیم.